12 lipca 1944 r. zginął Józef Żmija ps. „Hindus” – żołnierz oddz. NOW-AK „Ojca Jana”

(fot. Stanisław Puchalski)

Józef Żmija ps. „Hindus”

ur. 13 lutego 1923 r. – zm. 12 lipca 1944 r.
Żołnierz partyzanckiego oddziału NOW-AK „Ojca Jana” Franciszka Przysiężniaka

Józef Żmija urodził się 13 lutego 1923 r. w Suchej, w dzisiejszym województwie śląskim. Był synem Józefa i Anieli z d. Dyduch. Przed wojną był harcerzem.

W 1938 r. przybył do Rozwadowa, dzisiejszej dzielnicy Stalowej Woli i jako uczeń gimnazjum przemysłowego podjął pracę w stalowowolskich Zakładach Południowych (COP). Podczas niemieckiej okupacji ponownie został przyjęty do okupowanych Zakładów Południowych przemianowanych na „Hermann Göring Stahlwerke Braunschweig – Werk Stalowa Wola”, gdzie pracował jako robotnik pomocniczy.

Konspiracja antyniemiecka

Był związany ze stalowowolską Armią Krajową. W lutym 1944 r. zagrożony aresztowaniem porzucił pracę i zbiegł ze Stalowej Woli na Zasanie, gdzie został przyjęty w szeregi oddziału partyzanckiego NOW-AK „Ojca Jana” Franciszka Przysiężniaka. Będąc w oddziale „Ojca Jana” często uczestniczył w akcjach razem z sowiecką partyzantką, która prowadziła działania sabotażowo – dywersyjne na infrastrukturze Kolejowej. Jego działalność wspominał w swojej książce kolega z oddziału Stanisław Puchalski ps. „Kozak” w następujący sposób:

„Na akcje dywersyjne wychodzą stale nasze patrole i partyzantów radzieckich z naszymi przewodnikami. Ciągle atakowana jest linia Rozwadów – Lublin, wysadzane są szyny kolejowe, niszczone nastawnie. Przewodnikiem, który bez przerwy chodził na takie akcje i przebywał poza obozem był Józef Żmija ps. „Hindus” z Charzewic.”

Józef Żmija zginął 12 lipca 1944 r. w Bukowinie koło Ulanowa w niewyjaśnionych okolicznościach.

Cześć Jego Pamięci!

MW/Fundacja KEDYW

Bibliografia: Dionizy Garbacz „Brunatne Lata”, Stanisław Puchalski „Partyzanci Ojca Jana”.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *