78. rocznica sowieckich zbrodni w Katyniu

Min─Ö┼éo 78 lat od rozpocz─Öcia likwidacji przez sowieckie NKWD oboz├│w dla polskich oficer├│w w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie. W ci─ůgu sze┼Ťciu tygodni Sowieci rozstrzelali┬á14.587 polskich je┼äc├│w z tych oboz├│w. Sowieci zabili tak┼╝e ok. 7.300 Polak├│w przetrzymywanych w wi─Özieniach na przedwojennych terenach wschodnich wojew├│dztw II RP.

Po sowieckiej agresji na Polsk─Ö 17 wrze┼Ťnia 1939 r. w niewoli sowieckiej znalaz┼éo si─Ö 240-250 tys. polskich je┼äc├│w, w tym ponad 10 tys. oficer├│w.

Ju┼╝ 19 wrze┼Ťnia 1939 r. ┼üawrientij Beria powo┼éa┼é Zarz─ůd do Spraw Je┼äc├│w Wojennych i Internowanych przy NKWD oraz nakaza┼é utworzenie sieci oboz├│w.

Na pocz─ůtku pa┼║dziernika 1939 r. w┼éadze sowieckie zacz─Ö┼éy zwalnia─ç cz─Ö┼Ť─ç je┼äc├│w-szeregowc├│w. W tym samym czasie podj─Öto decyzj─Ö o utworzeniu dw├│ch ÔÇ×oboz├│w oficerskichÔÇŁ w Starobielsku i Kozielsku oraz obozu w Ostaszkowie, przeznaczonego dla funkcjonariuszy policji, KOP i wi─Öziennictwa.

Pod koniec lutego 1940 r. we wspomnianych obozach wi─Öziono 6.192 policjant├│w i funkcjonariuszy wy┼╝ej wymienionych s┼éu┼╝b oraz 8.376 oficer├│w. W┼Ťr├│d uwi─Özionych znajdowa┼éa si─Ö du┼╝a grupa oficer├│w rezerwy, powo┼éanych do wojska w chwili wybuchu wojny. Wi─Ökszo┼Ť─ç z nich reprezentowa┼éa polsk─ů inteligencj─Ö ÔÇô lekarze, prawnicy, nauczyciele szkolni i akademiccy, in┼╝ynierowie, literaci, dziennikarze, dzia┼éacze polityczni, urz─Ödnicy pa┼ästwowi i samorz─ůdowi, ziemianie. Obok nich w obozach znale┼║li si─Ö r├│wnie┼╝ kapelani katoliccy, prawos┼éawni, protestanccy oraz wyznania moj┼╝eszowego.

Decyzja o wymordowaniu polskich jeńców wojennych z obozów w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie oraz Polaków przetrzymywanych w więzieniach NKWD na obszarze przedwojennych wschodnich województw Rzeczypospolitej zapadła na najwyższym szczeblu sowieckich władz.

Podj─Ö┼éo j─ů 5 marca 1940 r. Biuro Polityczne KC WKP(b) na podstawie pisma, kt├│re ludowy komisarz spraw wewn─Ötrznych ┼üawrientij Beria skierowa┼é do Stalina. Szef NKWD, oceniaj─ůc w nim, ┼╝e wszyscy wymienieni Polacy ÔÇ×s─ů zatwardzia┼éymi, nierokuj─ůcymi poprawy wrogami w┼éadzy sowieckiejÔÇŁ, wnioskowa┼é o rozpatrzenie ich spraw w trybie specjalnym, ÔÇ×z zastosowaniem wobec nich najwy┼╝szego wymiaru kary ÔÇô rozstrzelanieÔÇŁ. Dodawa┼é, ┼╝e sprawy nale┼╝y rozpatrzy─ç bez wzywania aresztowanych i bez przedstawiania zarzut├│w, decyzji o zako┼äczeniu ┼Ťledztwa i aktu oskar┼╝enia.

Formalnie wyroki mia┼éy by─ç wydawane przez Kolegium Specjalne NKWD, w sk┼éadzie: Iwan Basztakow, Bogdan Kobu┼éow i Wsiewo┼éod Mierku┼éow. Powy┼╝sze wnioski przedstawione przez Beri─Ö zosta┼éy w ca┼éo┼Ťci przyj─Öte, a na jego pi┼Ťmie znalaz┼éy si─Ö aprobuj─ůce podpisy Stalina ÔÇô sekretarza generalnego WKP(b), Klimenta Woroszy┼éowa ÔÇô marsza┼éka Zwi─ůzku Sowieckiego i komisarza obrony, Wiaczes┼éawa Mo┼éotowa ÔÇô przew. Rady Komisarzy Ludowych, komisarza spraw zagranicznych i Anastasa Mikojana ÔÇô wiceprzew. Rady Komisarzy Ludowych i komisarza handlu zagranicznego, a tak┼╝e r─Öczna notatka: ÔÇ×Kalinin ÔÇô za, Kaganowicz ÔÇô zaÔÇŁ. (Michai┼é Kalinin ÔÇô przew. Prezydium Rady Najwy┼╝szej ZSRS ÔÇô teoretycznie g┼éowa pa┼ästwa sowieckiego; ┼üazar Kaganowicz ÔÇô wiceprzew. Rady Komisarzy Ludowych i komisarz transportu i przemys┼éu naftowego).

Po trwaj─ůcych miesi─ůc przygotowaniach, 3 kwietnia 1940 r. rozpocz─Öto likwidacj─Ö obozu w Kozielsku, a dwa dni p├│┼║niej oboz├│w w Starobielsku i Ostaszkowie. Przez nast─Öpnych sze┼Ť─ç tygodni Polacy wywo┼╝eni byli z oboz├│w grupami do miejsc ka┼║ni.

Z Kozielska 4.404 os├│b przewieziono do Katynia i zamordowano strza┼éami w ty┼é g┼éowy. 3.896 je┼äc├│w ze Starobielska zabito w pomieszczeniach NKWD w Charkowie, a ich cia┼éa pogrzebano na przedmie┼Ťciach miasta w Piatichatkach. 6 287 os├│b z Ostaszkowa rozstrzelano w gmachu NKWD w Kalininie, obecnie Twer, a pochowano w miejscowo┼Ťci Miednoje. ┼ü─ůcznie zamordowano 14.587 os├│b.

Na mocy decyzji z 5 marca 1940 r. wymordowano r├│wnie┼╝ oko┼éo 7.300 Polak├│w przebywaj─ůcych w r├│┼╝nych wi─Özieniach na terenach w┼é─ůczonych do Zwi─ůzku Sowieckiego: na Ukrainie rozstrzelano 3.405 os├│b (ich groby prawdopodobnie znajduj─ů si─Ö w Bykowni pod Kijowem), a na Bia┼éorusi 3.880 (pochowanych prawdopodobnie w Kuropatach pod Mi┼äskiem). Wi─Ökszo┼Ť─ç z nich stanowili aresztowani dzia┼éacze konspiracyjnych organizacji, oficerowie nie zmobilizowani we wrze┼Ťniu 1939 r., urz─Ödnicy pa┼ästwowi i samorz─ůdowi oraz ÔÇ×element spo┼éecznie niebezpiecznyÔÇŁ z punktu widzenia w┼éadz sowieckich.

Spo┼Ťr├│d je┼äc├│w z Kozielska, Starobielska i Ostaszkowa ocala┼éa grupa 448 os├│b (wed┼éug innych ┼║r├│de┼é 395). Byli to ci, kt├│rych przewieziono do utworzonego przez NKWD obozu przej┼Ťciowego w Pawliszczew Borze, a nast─Öpnie przetransportowano do Griazowca.

W nocy z 12 na 13 kwietnia 1940 r., a wi─Öc w czasie kiedy NKWD mordowa┼éo polskich je┼äc├│w i wi─Ö┼║ni├│w, ich rodziny sta┼éy si─Ö ofiarami masowej deportacji w g┼é─ůb ZSRS przeprowadzonej przez w┼éadze sowieckie. Decyzj─Ö o jej zorganizowaniu Rada Komisarzy Ludowych podj─Ö┼éa 2 marca 1940 r. Wed┼éug danych NKWD, w czasie dokonanej w├│wczas wyw├│zki zes┼éano ┼é─ůcznie oko┼éo 61 tys. os├│b, g┼é├│wnie do Kazachstanu.

Informacj─Ö o odkryciu masowych grob├│w w Katyniu Niemcy podali 13 kwietnia 1943 r. (to dzi┼Ť symboliczna rocznica zbrodni).

15 kwietnia 1943 r. w odpowiedzi Sowieckie Biuro Informacyjne og┼éosi┼éo, ┼╝e polscy je┼äcy byli zatrudnieni na robotach budowlanych na zach├│d od Smole┼äska i ÔÇ×wpadli w r─Öce niemieckich kat├│w faszystowskich w lecie 1941 r., po wycofaniu si─Ö wojsk sowieckich z rejonu Smole┼äskaÔÇŁ. Komunikat stwierdza┼é: ÔÇ×Niemieckie zbiry faszystowskie nie cofaj─ů si─Ö w tej swojej potwornej bredni przed najbardziej ┼éajdackim i pod┼éym k┼éamstwem, za pomoc─ů kt├│rego usi┼éuj─ů ukry─ç nies┼éychane zbrodnie, pope┼énione, jak to teraz wida─ç jasno, przez nich samychÔÇŁ.

Tego samego dnia, rz─ůd RP na uchod┼║stwie poleci┼é swojemu przedstawicielowi w Szwajcarii zwr├│ci─ç si─Ö do Mi─Ödzynarodowego Czerwonego Krzy┼╝a z pro┼Ťb─ů o powo┼éanie komisji do zbadania odkrytych grob├│w.

17 kwietnia 1943 r. strona polska z┼éo┼╝y┼éa w tej sprawie oficjaln─ů not─Ö w Genewie, dowiaduj─ůc si─Ö jednocze┼Ťnie, i┼╝ wcze┼Ťniej r├│wnie┼╝ Niemcy zwr├│cili si─Ö do MCK o wszcz─Öcie dochodzenia.

Dzia┼éania w┼éadz niemieckich zmierzaj─ůce do sprowokowania konfliktu pomi─Ödzy aliantami mia┼éy wywo┼éa─ç wra┼╝enie, ┼╝e post─Öpowanie Berlina i polskiego rz─ůdu s─ů ze sob─ů koordynowane.

Joseph Goebbels zanotowa┼é w swoim dzienniku: ÔÇ×Sprawa Katynia przeradza si─Ö w gigantyczn─ů polityczn─ů afer─Ö, kt├│ra mo┼╝e mie─ç szerokie reperkusje. Wykorzystujemy j─ů wszelkimi mo┼╝liwymi sposobamiÔÇŁ.

Moskwa bardzo ostro zareagowa┼éa na propozycj─Ö dochodzenia prowadzonego przez MCK. 19 kwietnia 1943 r. sowiecki dziennik ÔÇ×PrawdaÔÇŁ opublikowa┼é artyku┼é zatytu┼éowany ÔÇ×Polscy pomocnicy HitleraÔÇŁ. Przeczyta─ç w nim mo┼╝na by┼éo m.in.: ÔÇ×Oszczerstwo gwa┼étownie si─Ö szerzy. Zanim wysech┼é atrament na pi├│rach niemiecko-faszystowskich pismak├│w, ohydne wymys┼éy Goebbelsa i sp├│┼éki na temat rzekomego masowego mordu na polskich oficerach dokonanego przez w┼éadze sowieckie w 1940 r. zosta┼éy podchwycone nie tylko przez wiernych hitlerowskich s┼éu┼╝alc├│w, ale co dziwniejsze, przez ministerialne kr─Ögi rz─ůdu genera┼éa Sikorskiego (ÔÇŽ) Polscy przyw├│dcy w niewybaczalny spos├│b poszli na lep chytrej prowokacji Goebbelsa i w rzeczywisto┼Ťci podtrzymali nikczemne k┼éamstwa i oszczercze wymys┼éy kat├│w narodu polskiego. Wobec tego trudno si─Ö dziwi─ç, ┼╝e Hitler te┼╝ zwr├│ci┼é si─Ö do Mi─Ödzynarodowego Czerwonego Krzy┼╝a z propozycj─ů przeprowadzenia >>dochodzenia<< na miejscu zbrodni, przygotowanej r─Ökoma jego mistrz├│w w sztuce zabijaniaÔÇŁ.

Ujawnienie zbrodni przez Niemc├│w pos┼éu┼╝y┼éo Sowietom za pretekst do zerwania stosunk├│w dyplomatycznych z rz─ůdem polskim w Londynie.

21 kwietnia 1943 r. Stalin wys┼éa┼é tajne i jednobrzmi─ůce depesze do prezydenta Roosevelta i premiera Churchilla, w kt├│rych zarzuca┼é rz─ůdowi gen. Sikorskiego prowadzenie w zmowie z Hitlerem wrogiej kampanii przeciwko Zwi─ůzkowi Sowieckiemu. ÔÇ×Wszystkie te okoliczno┼Ťci ÔÇô pisa┼é Stalin ÔÇô zmuszaj─ů Zwi─ůzek Sowiecki do stwierdzenia, ┼╝e obecny rz─ůd polski (ÔÇŽ) faktycznie zerwa┼é sojusznicze stosunki z ZSRS i zaj─ů┼é pozycj─Ö wroga wobec Zwi─ůzku SowieckiegoÔÇŁ.

Formalne zerwanie stosunk├│w dyplomatycznych przez Moskw─Ö z polskim rz─ůdem na uchod┼║stwie nast─ůpi┼éo w nocy z 25 na 26 kwietnia 1943 r. By┼é to pierwszy krok sowieckiego dyktatora w kierunku stworzenia w┼éasnej marionetkowej ekipy do rz─ůdzenia Polsk─ů.

W sprawie katy┼äskiej Polacy nie uzyskali niestety wsparcia ze strony przyw├│dc├│w mocarstw zachodnich, kt├│rzy w imi─Ö trwa┼éo┼Ťci sojuszu ze Stalinem, okazywali mu pomoc w ukrywaniu prawdy o tej zbrodni.

Wobec zablokowania przez Sowiet├│w przeprowadzenia ┼Ťledztwa w sprawie katy┼äskiej przez MCK, Niemcy zorganizowali w┼éasne dochodzenie. 28 kwietnia 1943 r. na miejsce zbrodni na zaproszenie w┼éadz niemieckich przyjecha┼éa grupa mi─Ödzynarodowych ekspert├│w medycyny s─ůdowej i kryminologii. Przewodnicz─ůcym zespo┼éu zosta┼é doktor Ferenc Orsos, dyrektor Instytutu Medycyny S─ůdowej w Budapeszcie. Eksperci jednomy┼Ťlnie podpisali sprawozdanie, w kt├│rym stwierdzali, i┼╝ egzekucje na polskich je┼äcach wykonano w marcu i kwietniu 1940 r.

Po zaj─Öciu Smole┼äska pod koniec wrze┼Ťnia 1943 r. przez Armi─Ö Czerwon─ů w┼éadze sowieckie powo┼éa┼éy specjaln─ů komisj─Ö do przeprowadzenia dochodzenia w sprawie Katynia pod przewodnictwem prof. dr. Niko┼éaja Burdenki.

24 stycznia 1944 r., po ekshumacji 925 odpowiednio spreparowanych cia┼é polskich oficer├│w, wspomniana komisja og┼éosi┼éa, ┼╝e zbrodni na Polakach dokonali Niemcy mi─Ödzy wrze┼Ťniem a grudniem 1941 r.

W 1945 r. w trakcie procesu zbrodniarzy nazistowskich w Norymberdze Sowieci wprowadzili do aktu oskar┼╝enia zarzut odpowiedzialno┼Ťci za zbrodni─Ö katy┼äsk─ů. Trybuna┼é norymberski w wydanym w 1946 r. wyroku pomin─ů┼é jednak spraw─Ö zamordowania polskich oficer├│w z powodu braku dowod├│w.

Dr Witold Wasilewski z IPN, oceniaj─ůc charakter zbrodni katy┼äskiej, napisa┼é: ÔÇ×Skala represji i zbiorowy profil ofiar, motywy podj─Öcia decyzji i spos├│b jej przeprowadzenia ÔÇô kwalifikuj─ů j─ů do uznania za zbrodni─Ö ludob├│jstwa. Ofiary ┼é─ůczy┼éa przynale┼╝no┼Ť─ç do elity polskiego spo┼éecze┼ästwa, z tej przyczyny zosta┼éy skazane przez komunist├│w na zag┼éad─Ö, staj─ůc si─Ö ofiarami klasycznego ludob├│jstwa, w kt├│rym nie konkretne i udowodnione w przewodzie s─ůdowym czyny decyduj─ů o ┼Ťmierci, lecz przynale┼╝no┼Ť─ç do grupy narodowej, etnicznej, rasowej, religijnej, politycznej lub spo┼éecznej. W przypadku ofiar zbrodni katy┼äskiej o ich zag┼éadzie zadecydowa┼éo kryterium polsko┼Ťci ÔÇô fakt, ┼╝e je┼äcy Kozielska, Starobielska i Ostaszkowa byli Polakami. Wyr├│┼╝nik spo┼éeczny (ÔÇŽ) by┼é dodatkowym motywem zag┼éady. Kontekst zbrodni katy┼äskiej stanowi┼éo wymierzone we wszystkie warstwy spo┼éeczne niszczenie polsko┼Ťci na obszarze sowieckiej okupacji, obejmuj─ůce m.in. deportacj─Ö setek tysi─Öcy Polak├│w w g┼é─ůb ZSRS w celu etnicznego >>wyczyszczenia<< ziem polskichÔÇŁ (W. Wasilewski ÔÇ×Katy┼ä 1940 ÔÇô sowieckie ludob├│jstwo na PolakachÔÇŁ, Biuletyn IPN, Nr 1-2).

 

zródło: Radiomaryja.pl, PAP


Pierwsze w Polsce Muzeum Kedywu – elitarnego pionu dywersyjnego Armii Krajowej powstaje w czynie spo┼éecznym z inicjatywy Fundacji KEDYW. Nasza dzia┼éalno┼Ť─ç opiera si─Ö na wolontariacie i darowiznach ludzi dobrej woli. Bez twojego wsparcia nie osi─ůgniemy celu! WESPRZYJ NAS!┬á

Konto bankowe: SANBank Nadsański Bank Spółdzielczy
Nr konta: 05 9430 0006 0046 7597 2000 0001
KOD SWIFT: POLUPLPR
Lub bezpiecznie kart─ů p┼éatnicz─ů przez system p┼éatno┼Ťci PayPal

Dodaj komentarz

Tw├│j adres email nie zostanie opublikowany. Pola, kt├│rych wype┼énienie jest wymagane, s─ů oznaczone symbolem *