Rozwadowski „Wykl臋ty” – Kazimierz Moskal ps. „Brzezina”

W dniach od 1 do 3 czerwca 1948 roku przed聽PRL-owskim s膮dem odby艂 si臋 proces skazuj膮cy聽na kar臋 艣mierci Kazimierza Moskala ps. „Brzezina” – by艂ego Komendanta rozwadowskiej plac贸wki Armii Krajowej o kryptonimie „Wilcze 艁yko”.


Ppor. Kazimierz Moskal ps. „Brzezina”, „Bosak”, „Budulski” urodzi艂 si臋 28 stycznia 1915 r. w Pilchowie ko艂o Rozwadowa. Szko艂臋 powszechn膮 uko艅czy艂 w Pilchowie. W latach 1926-1934 dalsz膮 nauk臋 kontynuowa艂 w Pa艅stwowym Gimnazjum im. Stefana Czarnieckiego w Nisku, kt贸r膮 uko艅czy艂 11 maja 1934 r. S艂u偶b臋 wojskow膮 odby艂 w Kielcach w latach 1934-1936, kt贸r膮 uko艅czy艂 w stopniu podporucznika. W latach 1936-1938 uczy艂 si臋 w Pa艅stwowej Szkole Teletechnicznej w Warszawie.

Zmobilizowany z chwil膮 Wybuchu II wojny 艢wiatowej walczy艂 w Armii „Krak贸w”. W rezultacie wycofania si臋 polskich wojsk na wsch贸d zosta艂 zaj臋ty聽przez Sowiet贸w i umieszczony we Lwowie. Jako oficer unikn膮艂 wyw贸zki na 艣mier膰 do Katynia, bo wraz z kolegami udaje mu si臋 zbiec do Przemy艣la. Tam u kolegi leczy zniszczony organizm, a nast臋pnie przedostaje si臋 do rodzinnego domu w Pilchowie. Podobno by艂 potwornie wybiedzony i trudny do rozpoznania, nawet przez najbli偶szych.

Niebawem Kazimierz Moskal jako zdemobilizowany podporucznik rezerwy wst臋puje do nowego w okupowanej Polsce Wojska Polskiego, wojska podziemnego o nazwie Zwi膮zek Walki Zbrojnej (ZWZ), a nast臋pnie Armii Krajowej (AK), gdzie dostaje przydzia艂 do rozwadowskiej plac贸wki AK „Wilcze 艁yko” w obwodzie AK Nisko-Stalowa Wola. W rozwadowskiej plac贸wce pe艂ni obowi膮zki podkomendnego i dwukrotnie komendanta, a偶 do ko艅ca istnienia AK, czyli do rozwi膮zania Armii Krajowej 19 stycznia 1945 roku.

Rok 1945. Nowa sytuacja polityczna, a raczej nowa okupacja, tym razem sowiecka. Zamiast podzi臋kowa艅 za d艂ug膮 i niebezpieczn膮 walk臋 przeciwko Niemcom, przychodzi zagro偶enie prze艣ladowa艅 i aresztowania. Zanim to nast膮pi, organizuje w Rozwadowie i okolicach struktury kolejnego wojska polskiego o nazwie Zrzeszenie „Wolno艣膰 i Niezawis艂o艣膰” (WiN). By nie by膰 za bardzo „na oczach” NKWD i UB, przez jaki艣 czas ukrywa si臋 a偶 w Bielawie, gdzie schronienia udziela mu kolega rozwadowskiej plac贸wki AK, by艂y jej komendant, J贸zef Wachsman-Kruczkiewicz.

J贸zef Wachsman-Kruczkiewicz „Wolski” i Kazimierz Moskal „Brzezina” w Rozwadowie.

Mimo pozornego spokoju w okresie organizowania si臋 konspiracyjnych siatek WiN-u ubecja „nie zasypywa艂a gruszek w popiele”. Represje da艂y o sobie zna膰, r贸wnie偶 i na tutejszym terenie, po referendum z 30 czerwca 1946 roku, a nasili艂y si臋 bardziej po fa艂szywych wyborach do sejmu w styczniu 1947 roku i amnestii og艂oszonej z tej okazji. Aresztowania cz艂onk贸w WiN-u jako ludzi propagandy anty referendalnej i pozbawionych demokratyzmu anty wybor贸w parlamentarnych, rozpocz臋艂y si臋 jesieni膮 1947 roku i wczesn膮 wiosn膮 1948 r.

Kazimierz Moskal „Budulski” zostaje aresztowany 4 grudnia 1947 r. Wraz z nim zaaresztowano w Rozwadowie, Charzewicach, Stalowej Woli i w okolicznych miejscowo艣ciach oko艂o sze艣膰dziesi臋ciu os贸b, cz臋艣膰 zwolniono, pozosta艂ych osadzono w ubeckich aresztach 艣ledczych. 聽Po okresie 艣ledczym wype艂nionym potwornymi torturami Kazimierz Moskal „Brzezina”, „Bosak”, „Budulski” stan膮艂 przed peerelowskim s膮dem wojskowym w Rzeszowie w dniach 1-3 czerwca 1948 r. Razem z nim stan臋艂o jedenastu cz艂onk贸w WiN-u. 7 czerwca 1948 r. Kazimierz Moskal zostaje skazany na kar臋 艣mierci przez peerelowski s膮d. Na mocy amnestii kara zostaje z艂agodzona. W sumie Kazimierz Moskal przebywa w wi臋zieniach PRL-u 8 lat. Do domu rodzinnego w Pilchowie powraca 10 maja 1956 roku. Mimo powa偶nego uszczerbku na zdrowiu podejmuje prac臋 zawodow膮 w charakterze elektromontera. Po zawarciu zwi膮zku ma艂偶e艅skiego z El偶biet膮 Czajkowsk膮, przez jaki艣 czas zamieszkuje w Charzewicach, a nast臋pnie z 偶on膮 i c贸rk膮 Ann膮 zamieszkuj膮 w Stalowej Woli. Po ci臋偶kiej chorobie umiera w Stalowej Woli w 1976 roku, w wieku 61 lat. *

Cze艣膰 i Chwa艂a Bohaterom!

 

Postanowienie o zastosowaniu amnestii dla Kazimierza Moskala

Za艣wiadczenie amestii Kazimierza Moskala

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

* opracowano na podstawie materia艂贸w autorstwa Marii Rehorowskiej.

 

 

 

Dodaj komentarz

Tw贸j adres email nie zostanie opublikowany. Pola, kt贸rych wype艂nienie jest wymagane, s膮 oznaczone symbolem *