Kedyw | Muzeum Kierownictwa Dywersji Armii Krajowej (w organizacji)

15 sierpnia 1944 r. pochowany został szef Kedywu AK Obwodu Nisko–Stalowa Wola ppor. Stanisław Bełżyński ps. „Kret”

15 sierpnia 1944 roku w Rozwadowie odbył się pogrzeb ppor. Stanisława Bełżyńskiego ps. „Kret” – szefa Kedywu Armii Krajowej Obwodu Nisko-Stalowa Wola, który trzy miesiące wcześniej, podczas niemieckiej obławy na konspiracyjną bazę Kedywu, oddał życie, próbując ratować swoich ludzi. Jego pogrzeb stał się wielką manifestacją mieszkańców Rozwadowa, którzy przyszli oddać hołd wielkiemu bohaterowi walki z niemieckim okupantem.

13 sierpnia 1944 r. ekshumowany został Zygmunt Kajzer ps. „Mały” – żołnierz Kedywu AK Obwodu Nisko-Stalowa Wola

Zamordowany przez Niemców w lipcu 1944 r. Zygmunt Kajzer ps. „Mały” po wycofaniu się Niemców został ekshumowany z terenu byłej siedziby Gestapo w Nisku i przeniesiony został na Cmentarz Parafialny w Rozwadowie (obecnie dzielnica Stalowej Woli). Początkowo spoczął w jednym grobie z poległym w maju 1944 r. dowódcą Kedywu Stanisławem Bełżyńskim ps. „Kret”. Później Zygmunt Kajzer został ponownie ekshumowany, aby ostatecznie spocząć w Mauzoleum Żołnierzy Konspiracji w Stalowej Woli.

Początkiem sierpnia 1944 r. Niemcy zamordowali Stefana Roweckiego ps. „Grot” – Komendanta Głównego AK i twórcę Kedywu

Szef Gestapo Heinrich Himmler, na wieść o rozpoczęciu przez Armię Krajową Powstania Warszawskiego, wydał natychmiastowy rozkaz zamordowania gen. Stefana Roweckiego, przetrzymywanego wówczas w obozie na terenie III Rzeszy.

Nieudana akcja „Burza” w obwodzie „Niwa”

Do końca lipca 1944 roku Niemcy zdołali poważnie osłabić struktury Armii Krajowej w obwodzie niżańsko-stalowowolskim, rozpracowując i aresztując wielu żołnierzy. Większość oddziałów, osłabionych aresztowaniami i egzekucjami, nie była już w stanie podjąć działań przewidzianych w ramach akcji „Burza”. W Stalowej Woli AK nie udało się opanować ani miasta, ani Zakładów Południowych (COP). Mimo tak poważnych strat i problemów organizacyjnych żołnierze AK pod kierownictwem Kedywu zdołali samodzielnie wyzwolić przynajmniej jedną miejscowość – Rudnik nad Sanem.

24 lipca 1919 r. urodził się Dominik Horodyński ps. „Karol” – żołnierz Kedywu KG AK, Powstaniec Warszawski

Pochodził z ziemiańskiej rodziny Horodyńskich, którą wymordowali Niemcy w czerwcu '44 r. w rodzinnym dworze w Zbydniowie koło Stalowej Woli. W czasie niemieckiej okupacji był żołnierzem ZWZ i później żołnierzem Kedywu Komendy Głównej AK w Warszawie. W 1944 r. walczył w Powstaniu Warszawskim. Podczas Powstania był osobistym adiutantem i łącznikiem dowódcy Zgrupowania AK „Radosław” dowodzonego przez Jana Mazurkiewicza.

19 lipca 1944 r. w Warszawie w akcji „Pawiak” zginęli żołnierze AK, bracia Zbigniew i Andrzej Horodyńscy

19 lipca 1944 r. oddziały Armii Krajowej podjęły w Warszawie nieudaną akcję „Pawiak”, która miała uwolnić więźniów politycznych z aresztu na Pawiaku. W wśród poległych w akcji byli żołnierze AK: Andrzej ps. „Pożoga” i Zbigniew ps. „Fredro” – dwaj bracia z ziemiańskiego rodu Horodyńskich, którzy rok wcześniej przeżyli brutalny mord na ich bliskich w dworze w Zbydniowie koło Stalowej Woli (woj. podkarpackie).

16 lipca 1911 r. urodził się ppor. Stanisław Bełżyński ps. „Kret” – bohaterski dowódca Kedywu AK Obwodu Nisko–Stalowa Wola

Był żołnierzem Wojska Polskiego II RP, z którym walczył w obronie Warszawy we wrześniu '39 r. W czasie niemieckiej okupacji był aresztowany i przewieziony pierwszym transportem do KL Auschwitz, z którego udało mu się wydostać. W '43 r. został dowódcą Kedywu Armii Krajowej Obwodu Nisko-Stalowa Wola. Zginął w maju 1944 r. bohaterską śmiercią osłaniając swoich żołnierzy podczas niemieckiej obławy na tajną bazę Kedywu w Rozwadowie.