Mauzoleum żołnierzy antyniemieckiej konspiracji w Stalowej Woli – historia powstania i losy w czasach PRL oraz III RP

Mauzoleum żołnierzy antyniemieckiej konspiracji w Stalowej Woli – historia powstania i losy w czasach PRL oraz III RP

Po zakończeniu wojny z Niemcami z inicjatywy żołnierza Armii Krajowej Władysława Kubikowskiego ps. „Kula” zrodził się w Stalowej Woli pomysł wybudowania mauzoleum dla poległych żołnierzy antyniemieckiej konspiracji. Dla Władysława Kubikowskiego była to szczególnie ważna inicjatywa, gdyż nie dość, że sam należał do AK, to w wojnie stracił też syna - żołnierza AK Jerzego Kubikowskiego ps. „Mars”.
6 marca 1903 r. urodził się ks. prałat Józef Skoczyński ps. „Juliusz” – kapelan NOW i AK w Stalowej Woli

6 marca 1903 r. urodził się ks. prałat Józef Skoczyński ps. „Juliusz” – kapelan NOW i AK w Stalowej Woli

Był w czasie niemieckiej okupacji kapelanem Narodowej Organizacji Wojskowej i później Armii Krajowej. Był także nauczycielem tajnego nauczania i redaktorem prasy podziemnej. Był niezwykle zasłużonym nie tylko dla konspiracji antyniemieckiej, ale i całego miasta Stalowej Woli. Dzięki jego staraniom powstały dwa pierwsze kościoły w Stalowej Woli. Pierwszy wynegocjował u niemieckiego okupanta, drugi u komunistów. Nie dane mu było jednak ukończyć ten drugi.
4.03.1925 r. urodził się Kazimierz Głaz ps. „Żbik” – żołnierz oddziału NOW-AK „Ojca Jana” Franciszka Przysiężniaka

4.03.1925 r. urodził się Kazimierz Głaz ps. „Żbik” – żołnierz oddziału NOW-AK „Ojca Jana” Franciszka Przysiężniaka

W czasie niemieckiej okupacji był łącznikiem AK. Później przeszedł szkolenie w oddziale NOW-AK „Ojca Jana” Franciszka Przysiężniaka i został partyzantem oddziału. W 1943 r. został aresztowany przez Niemców i wywieziony do III Rzeszy, gdzie przeszedł obozową tułaczkę, która zawiodła go na zachodni front z granicą Holandii. Do Polski powrócił w 1945 r. i wkrótce zamieszkał w Stalowej Woli.
Muzeum Kierownictwa Dywersji Armii Krajowej (w organizacji)