Muzeum Kierownictwa Dywersji Armii Krajowej (w organizacji)

26 lipca 1916 r. urodził się Tadeusz Przybyłek – żołnierz AK Stalowej Woli

W czasie niemieckiej okupacji przybył do Stalowej Woli, gdzie wkrótce podjął pracę w niemieckim zakładzie zbrojeniowym „Stahlwerke Braunschweig GmbH – Werk Stalowa Wola” (okupowane Zakłady Południowe – COP) i został żołnierzem placówki „154” Armii Krajowej W Stalowej Woli. Zginął w kwietniu 1944 r. w niemieckiej egzekucji za działalność konspiracyjną.

26 lipca 1914 r. urodził się Roman Kindler ps. „Czerny” – żołnierz Korpusu Zachodniego – Armii Krajowej

W czasie niemieckiej okupacji przybył do Stalowej Woli, gdzie podjął pracę w niemieckich zakładach zbrojeniowych (okupowane Zakłady Południowe – COP). Tam też został żołnierzem dywersyjnego oddziału Korpusu Zachodniego Armii Krajowej. Zamordowany został po brutalnym śledztwie 1 stycznia 1944 r. w siedzibie Gestapo w Stalowej Woli.

26 lipca 1968 r. w Berlinie skazany został kat Podkarpacia – volksdeutsch Rudolf Zimmermann

Volksdeutsch Rudolf Zimmermann urodził się na dzisiejszym Podkarpaciu. Po niemieckiej agresji na Polskę wstąpił do Gestapo i został gorliwym funkcjonariuszem Niemców. W czasie okupacji dokonał licznych zbrodni na polskiej i żydowskiej ludności m.in. w Mielcu i Stalowej Woli. Kedyw Armii Krajowej Obwodu Nisko-Stalowa Wola pod dowództwem Stanisława Bełżyńskiego ps. „Kret” trzykrotnie próbował go zlikwidować, niestety wszystkie akcje się nie powiodły.

Końcem lipca 1944 r. Niemcy rozpoczęli odwrót ze Stalowej Woli

Niemcy odnosząc klęskę na wschodnim froncie z nacierającymi od wschodu wojskami sowieckiej Armii Czerwonej, rozpoczęli końcem lipca 1944 r. rabować zakłady zbrojeniowe „Stahlwerke Braunschweig GmbH - Werk Stalowa Wola” (okupowane Zakłady Południowe COP). Niemcy na szybko rozpoczęli demontaż maszyn i wyposażenia nowoczesnych Zakładów Południowych (COP) otwartych zaledwie miesiąc przed niemiecką agresją na Polskę. Choć niemiecka okupacja Stalowej Woli zmierzała ku końcowi, Niemcy nie przestawali polować na żołnierzy polskiego ruchu oporu do samego końca okupacji.

24 lipca 1919 r. urodził się Dominik Horodyński ps. „Karol” – żołnierz Kedywu KG AK, Powstaniec Warszawski

Pochodził z ziemiańskiej rodziny Horodyńskich, którą wymordowali Niemcy w czerwcu '44 r. w rodzinnym dworze w Zbydniowie koło Stalowej Woli. W czasie niemieckiej okupacji był żołnierzem ZWZ i później żołnierzem Kedywu Komendy Głównej AK w Warszawie. W 1944 r. walczył w Powstaniu Warszawskim. Podczas Powstania był osobistym adiutantem i łącznikiem dowódcy Zgrupowania AK „Radosław” dowodzonego przez Jana Mazurkiewicza.

21 lipca 1942 r. Niemcy przeprowadzili akcję likwidacji ostatnich Żydów w Rozwadowie

Latem 1942 roku na terenie okupowanej Polski Niemcy przystąpili do realizacji akcji „Reinhardt”, stanowiącej główny etap „ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej” (niem. Endlösung der Judenfrage) w Generalnym Gubernatorstwie. Jej celem była zagłada ludności żydowskiej poprzez deportacje do specjalnie utworzonych obozów zagłady w Bełżcu, Sobiborze i Treblince.

19 lipca 1944 r. w Warszawie w akcji „Pawiak” zginęli żołnierze AK, bracia Zbigniew i Andrzej Horodyńscy

19 lipca 1944 r. oddziały Armii Krajowej podjęły w Warszawie nieudaną akcję „Pawiak”, która miała uwolnić więźniów politycznych z aresztu na Pawiaku. W wśród poległych w akcji byli żołnierze AK: Andrzej ps. „Pożoga” i Zbigniew ps. „Fredro” – dwaj bracia z ziemiańskiego rodu Horodyńskich, którzy rok wcześniej przeżyli brutalny mord na ich bliskich w dworze w Zbydniowie koło Stalowej Woli (woj. podkarpackie).