Muzeum Kierownictwa Dywersji Armii Krajowej (w organizacji)

6 sierpnia 1924 r. urodził się Andrzej Niżyński ps. „Łazik” – harcerz Szarych Szeregów, żołnierz AK, Powstaniec Warszawski, żołnierz II Korpusu PSZ

W czasie niemieckiej okupacji mieszkał w Warszawie, gdzie został harcerzem Szarych Szeregów i później żołnierzem Armii Krajowej. W 1944 roku walczył w Powstaniu Warszawskim. Po Powstaniu trafił do niemieckiego obozu, skąd po wyzwoleniu przedostał się do Włoch i wstąpił do II Korpusu Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Zmarł w 2013 roku w USA.

Początkiem sierpnia 1944 r. Niemcy zamordowali Stefana Roweckiego ps. „Grot” – Komendanta Głównego AK i twórcę Kedywu

Szef Gestapo Heinrich Himmler, na wieść o rozpoczęciu przez Armię Krajową Powstania Warszawskiego, wydał natychmiastowy rozkaz zamordowania gen. Stefana Roweckiego, przetrzymywanego wówczas w obozie na terenie III Rzeszy.

2 sierpnia 1914 r. urodził się Władysław Ogórek ps. „Kamień” – żołnierz AK oddziału dyspozycyjnego „Kmicica”

W czasie niemieckiej okupacji przybył do Stalowej Woli, gdzie został zatrudniony w niemieckich zakładach zbrojeniowych „Stahlwerke Braunschweig GmbH - Werk Stalowa Wola”. Był żołnierzem Armii Krajowej, w tym oddziału dyspozycyjnego Kedywu AK Obwodu Nisko–Stalowa Wola dowodzonego przez Jana Orła-Wysockiego ps. „Kmicic”.

2 sierpnia 1944 r. w Rozwadowie zginął Stanisław Krzemiński – był ostatnią ofiarą Niemców w czasie okupacji Stalowej Woli

Pochodził z patriotycznej rodziny kupieckiej z Rozwadowa, z której pochodziło kilku żołnierzy antyniemieckiego i antykomunistycznego podziemia. Był bratem ciotecznym byłego dowódcy Kedywu Obwodu Nisko-Stalowa Wola. Zastrzelony został przez Niemców w niewyjaśnionych okolicznościach, gdy przed jego domem przesuwał się tabor wycofujących się na zachód Niemców.

2 sierpnia 1944 r. w drugim dniu Powstania Warszawskiego zginął kapelan NOW ks. Gustaw Nachajski

Był żołnierzem i kapelanem Wojska Polskiego II RP. W czasie niemieckiej okupacji został kapelanem Narodowej Organizacji Wojskowej (NOW) na Podkarpaciu i później działaczem w podziemnym kierownictwie Stronnictwa Narodowego w Warszawie. Zginął drugiego dnia Powstania Warszawskiego w niemieckiej egzekucji na placu Narutowicza.

1 sierpnia 1944 r. w godzinie „W” do Stalowej Woli wkroczyła sowiecka Armia Czerwona

Gdy 1 sierpnia 1944 roku w godzinę „W” Armia Krajowa rozpoczęła w Warszawie Powstanie Warszawskie, do Stalowej Woli wkroczyły pierwsze oddziały sowieckiej Armii Czerwonej. Doszło wówczas do pierwszych starć z zaskoczonymi Niemcami. Walki szybko objęły kilka rejonów miasta, a w ciągu kilkunastu godzin dotarły także do Rozwadowa. Następnego dnia podczas zaciętych walk spłonęło tam kilka budynków oraz ratusz na Rynku.

31 lipca 1944 – Ostatni dzień niemieckiej okupacji Stalowej Woli

W ostatnich dniach lipca 1944 roku Niemcy okupujący Stalową Wolę zaskoczeni szybko cofającym się na zachód frontem wschodnim, rozpoczęli ostatni etap odwrotu na zachód. W tym momencie sowiecka Armia Czerwona była już kilka kilometrów od miasta, więc Niemcy w pośpiechu ładowali transporty zrabowanych maszyn i sprzętu z Zakładów Południowych (COP), które przez 5 lat wykorzystywali do produkcji zbrojeniowej, w tym m.in. dział przeciwlotniczych Flak 8,8 cm.