W latach 1939–1989 walczył o wolną Polskę w trzech konspiracjach: jako żołnierz ZWZ i Armii Krajowej, jako działacz antykomunistycznej WiN, oraz w NSZZ „Solidarność”. W PRL był represjonowany, torturowany i więziony przez komunistów. W III RP dwukrotnie odmówił przyjęcia awansu z rąk ówczesnego prezydenta, byłego działacza PZPR, Aleksandra Kwaśniewskiego, odpowiadając protestem: „To ja w komunistycznych kazamatach zdrowie straciłem, a teraz mam stawać w jednym szeregu z tymi, którzy o utrzymanie komunizmu walczyli? Nigdy!”