Porytowe Wzgórze | Muzeum Kierownictwa Dywersji Armii Krajowej (w organizacji)

16 czerwca 1916 r. urodził się Jan Kajzer ps. „Wieża” – żołnierz ZWZ i AK w Stalowej Woli

Był żołnierzem Wojska Polskiego II RP, walczył w kampanii wrześniowej 1939 r. Po kapitulacji przybył do Stalowej Woli, gdzie w czasie okupacji wstąpił do ZWZ, a później do AK. Był bratem żołnierza Kedywu Zygmunta ps. „Mały”. W czerwcu 1944 r. walczył na Porytowym Wzgórzu w szeregach oddziału dyspozycyjnego AK „Kmicica”. Po zakończeniu wojny z Niemcami wyjechał do Gdańska, a ostatecznie osiadł w Warszawie, gdzie zmarł w 1995 r.

14-15 czerwca 1944 r. rozegrała się tzw. Bitwa na Porytowym Wzgórzu

W pierwszej połowie czerwca 1944 roku około trzech tysięcy żołnierzy z Armii Krajowej (AK), Batalionów Chłopskich (BCh), Armii Ludowej (AL) oraz sowieckich dywersantów zostało otoczonych przez 30-tysięczny kordon niemieckich wojsk w Lasach Janowskich. W tych dniach na tzw. Porytowym Wzgórzu rozegrała się bitwa, która okazała się być największą bitwą Niemców z partyzantką w okupowanej Polsce. Nad ranem 15 czerwca polskie i sowieckie oddziały dowodzone przez por. Bolesława Usowa „Konara” po ciężkich walkach zdołały przebić niemiecki pierścień i wyjść z okrążenia z niewielkimi stratami.