AK | Strona 2 | Muzeum Kierownictwa Dywersji Armii Krajowej (w organizacji)

8 lipca 1944 r. zginął Zygmunt Kajzer ps. „Mały” – dowódca patrolu Kedywu AK Obwodu Nisko-Stalowa Wola

Był młodszym bratem znanej przed wojną aktorki filmowej Zofii Kajzer-Kasprzyckiej i szwagrem ministra spraw wojskowych gen. Tadeusza Kasprzyckiego. Przed wojną przybył z rodziną do Stalowej Woli, gdzie w czasie niemieckiej okupacji został żołnierzem ZWZ i później AK. Po powołaniu Kierownictwa Dywersji (Kedyw) AK mianowany został dowódcą patrolu dywersyjnego Kedywu. Zginął w niemieckiej obławie walcząc o wolną Polskę.

3 lipca 1918 r. urodził się Robert Tomalik ps. „Łysy” – żołnierz AK Stalowej Woli

W czasie niemieckiej okupacji pracował w okupowanych przez Niemców Zakładach Południowych (COP) w Stalowej Woli i był żołnierzem Armii Krajowej. W 1943 r. zagrożony aresztowaniem skierowany został do oddziału dyspozycyjnego Kedywu Armii Krajowej dowodzonego przez Jana Orła-Wysockiego „Kmicica”. Zginął w 1944 r. podczas akcji zaopatrzeniowej dla oddziału.

1 lipca 1944 r. zginął Kazimierz Stanisławski ps. „Kukułka” – żołnierz AK w Rozwadowie

W czasie niemieckiej okupacji był pracownikiem zakładów zbrojeniowych „Stahlwerke Braunschweig GmbH – Werk Stalowa Wola” i jednym z najmłodszych żołnierzy AK w placówce krypt. „152” w Rozwadowie (obecnie dzielnica Stalowej Woli). Zginął w niewyjaśnionych okolicznościach na Lubelszczyźnie.

24 czerwca 1943 r. Niemieckie SS zamordowało 19 członków i bliskich ziemiańskiego rodu Horodyńskich w Zbydniowie

Brutalnej zbrodni na rodzinie Horodyńskich dokonał niemiecki oddział Waffen SS dowodzony przez SS-Sturmbannführera Ewalda Ehlersa. W masakrze zginęło 19 osób – członków rodziny, krewnych oraz gości uczestniczących w uroczystości ślubnej i skromnym weselu w dworze Horodyńskich w Zbydniowie na Podkarpaciu.

21 czerwca 1944 r. zginął Stanisław Korfel „Korski” – żołnierz Kedywu AK Obwodu Nisko-Stalowa Wola

Był żołnierzem Wojska Polskiego II RP. Po niemieckiej agresji na Polskę walczył w podziemiu antyniemieckim, początkowo w Związku Walki Zbrojnej i następnie w Armii Krajowej w Stalowej Woli. Po powołaniu pionu Kierownictwa Dywersji Armii Krajowej - tzw. Kedywu, dowodził jednym z plutonów Kedywu AK Obwodu Nisko-Stalowa Wola.

18 czerwca 1927 r. urodził się Bogusław Gruszka ps. „Wojnicz” – żołnierz oddziału NOW-AK „Ojca Jana”

W czasie niemieckiej okupacji był pracownikiem niemieckich zakładów zbrojeniowych w Stalowej Woli. Wkrótce, zagrożony aresztowaniem, opuścił miasto i został najmłodszym żołnierzem oddziału NOW-AK „Ojca Jana” Franciszka Przysiężniaka. Zginął w 1943 r. w wieku 16 lat w niemieckiej obławie na oddział zaledwie tydzień po dołączeniu do oddziału.

14-15 czerwca 1944 r. rozegrała się tzw. Bitwa na Porytowym Wzgórzu

W pierwszej połowie czerwca 1944 roku około trzech tysięcy żołnierzy z Armii Krajowej (AK), Batalionów Chłopskich (BCh), Armii Ludowej (AL) oraz sowieckich dywersantów zostało otoczonych przez 30-tysięczny kordon niemieckich wojsk w Lasach Janowskich. W tych dniach na tzw. Porytowym Wzgórzu rozegrała się bitwa, która okazała się być największą bitwą Niemców z partyzantką w okupowanej Polsce. Nad ranem 15 czerwca polskie i sowieckie oddziały dowodzone przez por. Bolesława Usowa „Konara” po ciężkich walkach zdołały przebić niemiecki pierścień i wyjść z okrążenia z niewielkimi stratami.