por. Władysław Kuchno

7 stycznia 1927 – 12 lipca 2018

Łącznik Armii Krajowej (AK Obwód Tarnobrzeg)
Żołnierz Narodowego Zjednoczenia Wojskowego (NZW Majdan Zbydniowski, woj. podkarpackie)

Porucznik Władysław Kuchno urodził się 7 stycznia 1927 roku w Majdanie Zbydniowskim w województwie lwowskim (obecnie woj. podkarpackie). W 1943 roku został łącznikiem lokalnej Armii Krajowej. Jako 16-letni chłopak dostarczał korespondencję i aprowizację lokalnym oddziałom. Po wojnie z Niemcami wchodził w dojrzałość wieku. W 1945 roku już jako 18-latek przyłączył do antykomunistycznej konspiracji i wstąpił w szeregi nowo powstałego Narodowego Zjednoczenia Wojskowego (NZW). W 1945 roku zaprzysiężony został do lokalnej placówki w Majdanie Zbydniowskim, wchodzącej w skład obwodu tarnobrzeskiego NZW. Na terenach w okolicy Majdanu Zbydniowskiego działał wkrótce też leśny oddział partyzancki NZW „Tarzana” Tadeusza Gajdy, w którego akcjach często uczestniczył Władysław Kuchno.

W 1945 roku Władysław Kuchno uczestniczył w akcji zaopatrzeniowej NZW na młyn we wsi Dzierdziówka, którą dowodził Bolesław Paluch – szef placówki NZW z pobliskiego Żabna. Po akcji w Dzierdziówce komuniści usiłowali aresztować żołnierzy antykomunistycznego podziemia w tej okolicy i wzmożyły się aresztowania. Od tej pory Władysław Kuchno musiał się ukrywać. Wtedy aby uniknąć aresztowania zdecydował się na wyjazd na Śląsk. Będąc na śląsku nie złożył broni i wkrótce dołączył do antykomunistycznej konspiracji na tamtym terenie.

Aresztowanie i komunistyczne więzienie

We wrześniu 1946 roku Władysław Kuchno aresztowany został na Śląsku i postawiony przed Wojskowym Sądem Rejonowym w Katowicach za próbę napadu na furgonetkę Państwowego Gospodarstwa Wodnego. W szybkim procesie komunistycznego sądu, Władysław został uznany za winnego i skazany na 15 lat więzienia. Z tego wyroku Władysław odsiedział 9 lat, po czym został zwolniony.

Po wyjściu z więzienia Władysław powrócił w rodzinne strony i wkrótce osiedlił się w Stalowej Woli. Tutaj się ożenił i założył rodzinę. W tym czasie mimo spokojnego życia pozostał inwigilowany i prześladowany przez UB przez kolejne lata. Tutaj kolejny raz został aresztowany i kolejny raz stanął przed komunistycznym sądem. 30 grudnia 1976 roku na rozprawie przed sądem w Rzeszowie został kolejny raz skazany za przynależność do antykomunistycznej NZW. Jednak dzięki amnestii sprawa jego została umorzona i uniknął więzienia.

Działalność kombatancka

Po upadku komuny Władysław Kuchno zaangażował się w działalność kombatancką. W Stalowej Woli był jednym z najstarszych i jednym z najbardziej aktywnych członków Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej, w którym pełnił przez wiele lat funkcję członka zarządu i później funkcję prezesa koła. Za swoją działalność w ŚZŻAK otrzymał 15 września 2015 roku od Zarządu Głównego ŚZŻAK w Warszawie odznaczenie.

Odznaczenia państwowe

Za swoje zasługi w walce o wolną i niepodległą Polskę, Władysław Kuchno został odznaczony 1 września 1989 roku przez ostatni Rząd RP na uchodźstwie w Londynie „Krzyżem Za Wolność i Niepodległość”. Następnie 18 kwietnia 1995 roku odznaczony został przez ówczesnego prezydenta RP Lecha Wałęsę „Krzyżem Armii Krajowej”. Tego samego roku 11 listopada otrzymał od Stowarzyszenia Polskich byłych Więźniów Politycznych „Krzyż Więźnia Politycznego”. W 2017 roku Władysław Kuchno uhonorowany został przez Wojsko Polskie mundurem Kombatanta wzór 36.

Nie dożył pełnej rehabilitacji

Władysław Kuchno zmarł 12 lipca 2018 roku, w wieku 91 lat w swoim domu w Stalowej Woli. Mimo uhonorowania przez Państwo Polskie licznymi odznaczeniami za walkę o wolną Polskę, Władysław Kuchno nie został przed śmiercią ułaskawiony przez polskie sądy z haniebnych komunistycznych wyroków. Po jego śmierci walkę o dobre imię podjął jego syn Andrzej, który jeszcze kilka lat walczył w sądach o całkowite oczyszczenie swojego ojca. Dopiero w 2024 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach unieważnił haniebny wyrok komunistycznego sądu.

Władysław Kuchno spoczywa w rodzinnym grobie na Cmentarzu Parafialnym w Zaleszanach koło Sandomierza.

Cześć Jego Pamięci!

MW / MKDAK

Bibliografia: Muzeum Kierownictwa Dywersji Armii Krajowej (w organizacji).

© 2016-2026 MKDAK. Wszelkie Prawa zastrzeżone. Kopiowanie tekstów, zdjęć lub filmów bez zgody zabronione!