pchor. rez. Marian Dziubiński ps. „Wilczur”, „Kosiba”

3 maja 1907 – 194?

Żołnierz Wojska Polskiego II RP
Oficer łączności i informacji Armii Krajowej (Komenda AK Obwód Nisko-Stalowa Wola)

Marian Jan Dziubiński urodził się 3 maja 1907 roku w Tarnobrzegu pod zaborem austro-węgierskim (obecnie woj. podkarpackie). Był synem Jana i Eleonory z d. Gębala. Miał starszą siostrę Helenę (po mężu Kislinger) oraz młodszego brata Mieczysława. Ochrzczony został 19 maja 1907 roku w kościele p.w. Św. Marii Magdaleny w Tarnobrzegu-Miechocinie. W Tarnobrzegu ukończył szkołę powszechną i tam zdał maturę. Następnie odbył służbę w Wojsku Polskim II RP.

W okresie II RP przeprowadził się na Śląsk, gdzie pracował w Śląskim Urzędzie Wojewódzkim w Katowicach. Później pracował jeszcze jako kierownik budowy sztucznego lodowiska w Katowicach. W 1939 roku został zmobilizowany do wojska. Po niemieckiej agresji na Polskę walczył we wrześniu 1939 roku w kampanii wrześniowej.

Niemiecka okupacja

W wyniku zawirowań wojennych w czasie niemieckiej okupacji i prawdopodobnie ze względu na rodzinne kontakty przybył w październiku 1939 roku do Stalowej Woli (woj. podkarpackie). Tutaj wkrótce otrzymał zatrudnienie w stalowowolskiej filii Obwodowej Spółdzielni Rolniczo-Handlowej w Rozwadowie (obecnie dzielnica Stalowej Woli). Po przybyciu na Podkarpacie wraz z innymi członkami rodziny działał od początku w antyniemieckiej konspiracji.

Po powołaniu Armii Krajowej był oficerem łączności i informacji w Komendzie AK Obwodu-Nisko Stalowa Wola krypt. „Niwa”, którą po koniec okupacji dowodził jego szwagier kapitan Antoni Kislinger ps. „Krzem”. W sklepie Spółdzielni Rolniczo-Handlowej przy obecnej ulicy Narutowicza w Stalowej Woli Marian pracował jako sprzedawca i prowadził konspiracyjny punkt kontaktowy dla komendy AK. Tam też kolportował konspiracyjne pismo „Szaniec”.

Sowiecka okupacja i aresztowanie

Po koniec niemieckiej okupacji był poszukiwany przez niemieckie Gestapo i musiał się ukrywać. Po wejściu na Podkarpacie sowieckiej Armii Czerwonej i NKWD w obawie przed aresztowaniem opuścił Stalowa Wolą i udał się na Zasanie, gdzie się ukrywał. W sierpniu 1944 roku powrócił do Stalowej Woli i do konspiracji. W listopadzie 1944 roku został namierzony przez NKWD i aresztowany. Od tej pory ślad po nim zaginął. Marian Dziubiński prawdopodobnie zginął na przełomie 1944 i 1945 roku w niewyjaśnionych okolicznościach.

Upamiętnienie

Marian Dziubiński po wojnie został upamiętniony na tablicy pomnika żołnierzy Armii Krajowej na Cmentarzu w Rudniku nad Sanem, gdzie pod koniec okupacji przeniesiona została Komenda AK Obwodu Nisko-Stalowa Wola. Znajduje się także na tablicy Mauzoleum Żołnierzy Konspiracji w Kwaterze Wojennej Cmentarza Komunalnego w Stalowej Woli.

Cześć Jego Pamięci!

MW / MKDAK

Bibliografia: Archiwum Muzeum Kierownictwa Dywersji Armii Krajowej (w organizacji), Dionizy Garbacz „Brunatne Lata”.

© 2016-2026 MKDAK. Wszelkie Prawa zastrzeżone. Kopiowanie tekstów, zdjęć lub filmów bez zgody zabronione!