5 lutego 1912 r. urodził się Stanisław Korfel ps. „Korski” – żołnierz Kedywu Obwodu Nisko-Stalowa Wola

Stanisław Korfel ps. „Korski”

5 luty 1912 – 21 czerwca 1944

Żołnierz Wojska Polskiego II RP
Żołnierz Związku Walki Zbrojnej (ZWZ Stalowa Wola)
Żołnierz placówki Armii Krajowej (AK Stalowa Wola)
Dowódca plutonu Kedywu AK Obwodu Nisko-Stalowa Wola


Stanisław Korfel urodził się 5 lutego 1912 roku w Przybenicach (woj. świętokrzyskie). Był synem Jana i Zofii z d. Wierzbowskiej. Miał młodszego brata Pawła, który zginął w czasie niemieckiej okupacji.

W czasie II RP Stanisław ukończył kurs podchorążych Wojska Polskiego. Z wykształcenia był technikiem budowlanym. W okresie międzywojennym pracował w Zarządzie Miejskim w Sosnowcu (woj. śląskie). W marcu 1938 roku rozpoczął pracę w biurze technicznym Zakładów Południowych (Centralnego Okręgu Przemysłowego) w Katowicach (woj. śląskie). W listopadzie 1938 roku przeprowadził się do Stalowej Woli (woj. podkarpackie) wraz załogą ZP, której kierownictwo przeniesione zostało do nowo budowanych Zakładów Południowych (COP) w Stalowej Woli.

Niemiecka okupacja

Stanisław Korfel ps. „Korski” (po prawej) w Szkole Podchorążych WP. (fot. MKDAK)

Kilka miesięcy po przybyciu do Stalowej Woli Niemcy zaatakowali Polskę od zachodu, a Sowieci od wschodu. Rozpoczęła się II wojna światowa i wkrótce Stalowa Wola wraz jej Zakładami Południowymi znalazły się na granicy dwóch okupacji. Osiedle Stalowa Wola z położoną na lewym brzegu Sanu Elektrownią i Zakładami Południowymi, znalazły się w strefie okupacji niemieckiej. Tuż przed pojawieniem się Niemców, większość kierownictwa ZP ewakuowała się za San do strefy sowieckiej uznając to za bezpieczniejsze rozwiązanie. Wówczas Stanisław Korfel pozostał w Stalowej Woli. Niemcy po zajęciu miasta szybko zmienili nazwę ZP na zakłady zbrojeniowe III Rzeszy „Hermann Göring Stahlwerke – Werk Stalowa Wola” i później jeszcze na „Stahlwerke Braunschweig GmbH – Werk Stalowa Wola”.

Antyniemiecka konspiracja

Od samego początku niemieckiej okupacji Stanisław Korfel działał i współtworzył kręgi konspiracji w Stalowej Woli. Początkowo został żołnierzem komórki Związku Walki Zbrojnej (ZWZ), a następnie po powołaniu Armii Krajowej służył w AK. Stanisław Korfel początkowo był żołnierzem placówki AK krypt. „154”, a następnie po powołaniu pionu Kierownictwa Dywersji AK (tzw. Kedywu) został żołnierzem Kedywu. Jako żołnierz Kedywu pełnił później funkcję dowódcy jednego z plutonów Kedywu. W 1944 roku po wykryciu przez Niemców tajnej bazy Kedywu, Stanisław zagrożony aresztowaniem porzucił pracę w Zakładach Południowych zarządzanych przez okupanta i całkowicie przeszedł do podziemia. Jako żołnierz AK uczestniczył w wielu akcjach zbrojnych na terenie Stalowej Woli i okolic.

Wpadka Kedywu

18 maja 1944 roku Stanisław Korfel znajdował się wraz z pięcioma żołnierzami Kedywu w tajnej bazie krypt. „Górka” w Rozwadowie (siedziba powstającego Muzeum Kedywu), gdy zostali wykryci przez niemieckie Gestapo. Podczas walki z Niemcami Stanisław Korski ostrzeliwał się z gestapowcami na schodach budynku przedwojennego kina, w którym ulokowana była tajna baza i został ranny w pierś. Mimo niemieckiego ostrzału i odniesionej rany Stanisław wraz z trzema członkami Kedywu wydostali się przez okno sali kinowej i zbiegli do pobliskich Charzewic. Ucieczkę z okrążonego przez Niemców budynku kina umożliwił dowódca Kedywu Stanisław Bełżyński ps. „Kret”, który odwrócił uwagę Niemców wybiegając w stronę dworca i strzelając do nich z naprzeciw kina. O wpadce Kedywu więcej TUTAJ.

Zginął w obławie

Po akcji z Niemcami w rozwadowskim Kedywie i po opatrzeniu ran w Charzewicach przez dr Eugeniusza Łazowskiego ps „Leszcz”, Stanisław przedostał się na placówkę AK do oddalonego o kilkanaście kilometrów Ulanowa, gdzie został zakwaterowany na czas leczenia.

21 czerwca 1944 roku, zaledwie miesiąc po niemieckiej obławie w Rozwadowie, wczesnym rankiem żołnierze Wehrmachtu odkryli i otoczyli kwaterę AK w Ulanowie, w której przebywał Stanisław z innymi żołnierzami. Tak jak miesiąc wcześniej, znalazł się znów w ogniu niemieckich karabinów. Podczas obrony okrążonej kwatery, Stanisław ostrzeliwał się spoza sterty drewna kiedy został trafiony serią z niemieckiego automatu i zginął na miejscu. Po akcji Niemcy rozkazali rozbrojonym wcześniej w pobliżu partyzantom zakopać ciało Stanisława Korfela w Ulanowie. Tam pozostał do 1945 roku.

Ekshumacja

Po wojnie z Niemcami 31 października 1945 roku zwłoki Stanisława Korfela zostały ekshumowane z bezimiennego grobu w Ulanowie i przewieziony został do Stalowej Woli, gdzie 1 listopada 1945 roku, w święto Wszystkich Świętych został uroczyście pochowany wraz grupą innych żołnierzy w Mauzoleum żołnierzy AK na Cmentarzu Komunalnym w Stalowej Woli. O przeniesieniu do Mauzoleum TUTAJ.

Stanisław Korfel był żonaty, w chwili śmierci miał dwoje małych dzieci syna Marka i córkę Zofię.

Mauzoleum Żołnierzy Konspiracji na Cmentarzu Komunalnym w Stalowej Woli. Miejsce spoczynku Stanisława Korfela „Korskiego”. (fot. FK)

Cześć Jego Pamięci!

 

MW / MKDAK

Bibliografia: Archiwum Muzeum Kierownictwa Dywersji Armii Krajowej (w organizacji), Wspomnienia Zofii Korfel, Stanisław Puchalski „Partyzanci Ojca Jana”, Dionizy Garbacz „Brunatne Lata”.

© 2016-2026 MKDAK. Wszelkie Prawa zastrzeżone. Kopiowanie tekstów, zdjęć lub filmów bez zgody zabronione!

aktualizacja 5.2.26

Muzeum Kierownictwa Dywersji Armii Krajowej (w organizacji)